Dit weekend heb ik naast 3 taarten ook een gevuld brood gemaakt. Dat begint met brooddeeg en dus kneedwerk. Perfect voor kleine hulpkoks zoals Ada, zeker omdat ze net een schortje voor haar verjaardag gekregen had. Ik was op veel (mentaal) voorbereid: bloem overal, eten van rauw deeg, met vuile vingers in deeg zitten. En alles was zen. Zij had haar stukje, dat eventueel een apart eigen broodje mocht worden en we stonden mooi te kneden. En toen begon ik uit te rollen en was mijn aandacht even bij de deegrol ipv bij de kleine kok. Zij kneedde rustig verder, rolde een mooie lange sliert, leegde die op haar hoofd en zei: "Kijk mama, een kroon."
Aaaaaaaaaagh, deeg op je haar? Dat had ik nog niet bedacht. Weg zen. (en we hebben haar broodje dan maar niet opgegeten).
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten