Gisteren was er Jolan beloofd dat we met de fiets naar school zouden gaan als hij flink was geweest. Enof hij het onthouden had. Zodra ik hem zag na het werk vroeg hij of ik nog wist wat ik beloofd had en deze ochtend was er ook geen stoppen aan. Maar hij heeft inderdaad zowat alles wat ik vroeg goed gedaan (wat op andere ochtenden wel eens durft tegen steken).
Er zou een veiliger fietswegje moeten zijn naar de creche maar ik wist het nog niet liggen, dus toch meer eerst de gewone weg naar school. En dat ging prima, het mannetje fietst ondertussen echt goed en hij begint ook goed op de weg te letten ('hier naar rechts, he mama'). Dan nog Ilias naar de creche. Hij was niet dol op alleen in de fietskar zitten maar ja, t is echt niet ver. En toen dacht ik het veilige fietswegje eens te proberen in het terug rijden zodat ik ook weet waar het eindigt.
Tja. Het was niet echt voorzien op een fietskar. Halverwege ging ik maar te voet, de planten stonden zo hoog. En toen op het laatste stuk was er een muur, een boom en een afsluiting die zo ongelukkig dicht bij elkaar stonden dat de kar er niet door kon. Terwijl ik de kar sta los te maken om scheef er door te gaan, passeerde er een klasgenootje van Ada met papa die dan ook nog wat geholpen heeft. Gelukkig zaten er toen al geen kindjes meer in. Dat zal dan toch niet de dagelijkse route worden.
Verder is met de fiets ongeveer even snel als met de auto, dus zeker wel voor herhaling vatbaar. Alleen jammer dat Jolan zijn fiets nu aan school staat en nog afgehaald moet worden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten