8u 's avonds, Ilias ligt in bed te wenen. Het is niet zijn tutje, geen honger, geen vuile pamper, geen boerke. Hij stopt wel als we hem naar beneden meenemen. Wij laten niet met ons voeten spelen, dus om de 10 minuten beslissen we naar boven te gaan om hem te sussen (met een klokje om onnodige discussie te vermijden). De tweede keer dat Koen gaat, duurt het lang maar het blijft wel stil als hij terug is: Ilias is rustig geworden toen hij samen met Koen is gaan kijken naar zijn broer en zus die wel braaf liggen te slapen. En nu ligt onze kleinste ook te slapen.
Het is tijd om met het opvoeden te beginnen, zo oud is onze jongste ondertussen.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen