Ada gaat naar school. Het leek alsof het nooit zou komen (ze vraagt er al sinds november naar) maar nu is het eindelijk zo ver. En leuk dat ze het vindt. Ze wandelt hand-in-hand met Jolan naar de school en als ik Jolan goed versta, zitten zo alle momenten buiten de klas ook samen. Het is ook super als je al zo'n flinke grote broer hebt in het kleine schooltje.
Ze is wel uitgeput, de eerste dag om 18.20u al gaan slapen, gisteren kwart voor 7. Tja, misschien leert ze nog wel een dutje doen (want nu was er te veel te zien) en anders zal ze daar ook wel uitgroeien.
Er is ook al een beetje schade: ze is gevallen op de speelplaats en nu heeft ze een rode neus en een dikke lip. Het arme kind.
Gelukkig is er nog onze kleine Ilias, wat worden al die kindjes zo snel groot.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen