met een mega file. Waar ik dan ook in stond om het kleine stukje van mijn werk tot de creche te doen (1 km). Niet zo erg, ik was op tijd vertrokken. Maar samen met de sneeuw werkte het gsm-netwerk niet echt mee. En dus wist ik niet of de 2 oudste veilig thuis geraakt waren. Da's niet leuk. Ze leefden mee in de creche en hielpen Ilias zo snel mogelijk in de auto steken en dan weer file. Tot het verlossende telefoontje, ze waren al een tijdje gewoon thuis, vlotjes met de metro. Oef.
En nu is het gewoon genieten van de sneeuw. Koen is net vertrokken met de oudsten voor de 2de slee-glij-partij. Ik blijf bij Ilias deze keer. Ilias vindt er namelijk niets aan. 't Is koud, hij moet in een skipak en daar kan je niet op je buik in liggen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten