Er is niets zo efficiƫnt als een week elke nacht urenlang babygehuil om een ideologische discussie over tutjes te beslechten.
Het kind is nog maar anderhalve week oud dus echt over veel gewoontes en ritme kan je niet spreken maar ze is er toch al elke avond/nacht in geslaagd om een paar uur haar keel open te zetten. En t is niet een klein beetje gezeur, het is echt keel open en roepen. We hebben al massa's redenen verzonnen: t is te stil ten opzichte van in de buik met altijd gerommel, ze is te moe, ze heeft honger (4 uur aan een stuk), t zijn krampjes, ... Hoe dan ook, veel oplossingen konden we niet verzinnen. Mee rondlopen helpt effe maar ze slaapt dan toch niet. Ze bij ons in bed nemen is ook geen wondermiddel en we willen dat eigenlijk vermijden. Het rare is dat ze overdag prima slaapt en 's nachts ook eens ze dan in slaap geraakt is. Ik heb geen probleem met een huiluurtje maar 4 huiluurtjes is er wel te veel aan op een avond.
Dus hebben we er eens een tutje ingestoken. En dat tutje bleef zitten! En het werd rustig. Ik moet er wel blijven naast zitten want om de 10 minuten durft het tutje er wel eens uit te vallen maar uiteindelijk valt ze dan na anderhalf uur wel in slaap. Tutje wordt nu dan toch beschouwd als wondermiddel. Het gebruik van het tutje wordt wel beperkt tot alleen dat moeilijk moment 's avonds en voor de rest is het zonder en dat gaat voorlopig prima. En zo slagen we er toch in om redelijk deftig te slapen met 2 sprotjes in huis. Oef.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten