Kleine man gaf over, hij haalde de wc net niet.
Hij hing als een vaatdoek in de zetel met een emmertje klaar onder zijn neus. De hotdogs van grote broer en zus gingen aan hem voorbij.
Uiteindelijk ging hij met perdolan slapen. Na eerst nog een keer overgeven. Deze keer wel in de wc, oef.
Na een rustige nacht; hij wakker, ik wakker.
Ik, bezorgd: "En jongen, hoe is het nu met de buik? Nog pijn?"
Hij: "Zijn er nog worstjes?"
Hij at 2 sandwichen met 4 worstjes en ketchup. Als ontbijt.
Het virusje was duidelijk overwonnen.
Ik zou het niet kunnen, als ontbijt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten