Op vrijdagavond is er schaatsles. Ilias deed 1 keer mee maar besloot dan toch dat hij liever mee in de cafetaria zit te wachten, Jolan en Ada zijn fan. En wij zien ze elke week beter worden. Nadat Koen de eerste 3 lessen regelde, bod ik eens aan om op tijd te zijn en chauffeur te spelen.
Net op tijd toegekomen, duw iedereen de auto in en dan helpen met veters. Uiteindelijk zitten Ilias en ik boven in de cafetaria; hij met een gsm om een spelletje te spelen, ik met de krant. Er was geen tafel meer vrij aan het raam, maar hij drinkt een warme choco, ik een latte, we genoten van de rust.
Na een halfuurtje kwam er een tafeltje aan het raam vrij. Wij verhuizen, ik bestel een hapje eten voor de kleuter en ik zoek Jolan en Ada.
Het duurt wel 3 minuten voor ik eindelijk Jolan spot, helemaal achteraan bij de moeilijkste groep. Geen Ada.
Nog een beetje kijken en dan zie ik Ada van buiten de piste er terug opkomen, aan de hand van de juf. De cafetaria ligt hoger en best ver van de piste, ik kan alleen silhouettes zien.
Ze schaatsen de rest van de les, maar Ada ziet er een beetje rustig/bedeesd uit. In de 2 minuten vrij schaatsen op het eind zie ik Jolan die naar Ada staat te kijken. Handen op zijn knieƫn en gebarend naar haar mond.
Ik laat toch maar Ilias alleen met zijn eten en ga naar beneden. Ze was voluit op haar neus en mond gevallen. Een rode neus, 2 bloedende dikke lippen en vooral het tandvlees boven haar nieuwe tanden, ziet er bloedend en heel pijnlijk uit. Het arme kind.
Ze eet nog een beetje van de spaghetti die besteld is maar uiteindelijk kruipt ze met perdolan in bed.
Ze spoelt flink met listerine de volgende dagen en we gaan naar de tandarts. Gelukkig blijken de wortels in orde, er is geen stukje af en niets is gebroken. Ze heeft geluk gehad.
En de week erna ging ze alweer schaatsen. Stoere, flinke meid.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten