Ada's oorringetjes zitten er 7 weken in en het linkeroor begon wat te ontsteken. Het slotje was wat hard aangeduwd, waarschijnlijk door erop te slapen en tegen dat ik het gezien had, was er al wat etter.
Eerst nog wel wat verzorgen zonder de oorringetjes uit te doen maar na een week prutsen, kochten we een tweede paar.
Nu wordt om de 2 dagen de oorringetjes uitgehaald, goed afgekuist en het andere paar erin.
Dat klinkt eenvoudiger dan het is. Er wordt wat afgeroepen en geweend.
Ada is niet gekend voor haar stoicijns ondergaan van pijnlijke verzorgingen. Dus roept en wriemelt ze al voor ik er aankom. En blijft ze roepen, ook al ben ik klaar.
Zucht.
Het oortje geneest goed, en het vervangen gaat ook als maar vlotter. We geraken er wel, het zou alleen leuk zijn moest Ada ook wat stiller worden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten