De kleinste is een yoghurtliefhebber. Moest hij mogen, hij zou overleven op alleen yoghurt. Potjes die in zijn zicht staan, moeten open en uitgelepeld; de ijskast is de kast waar yoghurt in staat. Hij gaat aan de deur hangen, schuift een stoel dichterbij, kruipt er bijna zelf helemaal in en vist zijn potje eruit.
Vorig jaar zei hij nog 'Joejoe', nu is het 'yoghurt' maar de liefde is nog altijd even groot.
De dag na mijn ziek-zijn had ik eigenlijk nog niet gegeten en stond er naast de 3 stapels brooddozen ook eten voor mij klaar: banaan, beschuit, appel en een potje yoghurt. Iedereen moet zelf zijn brooddoos, drinkbus, koekdoosje en fruit in zijn eigen rugzak steken en ondertussen ruim ik de ontbijtboel af. Tegen dat ik mij terug omdraai, heeft meneer mijn potje yoghurt gepakt, lepel uit de schuif gehaald, potje open en al lepelend stapt hij naar de tafel. Hij was gelukkig.
Ikke iets minder.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten