We waren onderweg naar de makro en plots zag ik de afrit mechelen zuid. Hmmm. Da's al wel een stukje te ver. Doorrijden naar Antwerpen dan maar. Ik moest toch ooit eens het kolfmachien terug brengen (en het zat al in de koffer gelukkig). Geen parkeerplaats aan de uitleendienst van de cm dus een paar straten te voet met een maxi cosi in 1 hand, een groot kolfmachien in het andere en Jolan los. Aan de Amerikalei (lees: redelijk druk). Gelukkig had hij een stukje van de maxi cosi vast en het grote verbod om het los te laten dus aan peuter-slakkengang zijn we er toch geraakt. Dan terug naar de auto. Iedereen heelhuids in de auto en dan ontdek ik dat Ada een schoentje kwijt is. Twee kinderen achterlaten in hun autostoeltje en een straat verder al lopend het schoentje opgepikt.
Gelukkig waren oma en opa thuis zodat we daar even op adem konden komen voor we terug naar huis reden. En nu zijn we nog altijd niet in de makro geraakt natuurlijk.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten