donderdag 21 januari 2016

Geduld

Ik doe de ochtenspits op dinsdag, woensdag en donderdag.
Omdat ik het gezeur beu was, is er een vaste afspraak over wat het ontbijt is die dagen en wie achteraan in de auto mag zitten.
Dan nog is Ilias elke ochtend boos voor het ontbijt en wil hij iets anders (geen havermout op de havermoutdag, geen boterham maar dan wel havermout, geen cruesli, ...). Ja, het is de leeftijd, dat gaat weer over. Maar soms is mijn geduld een beetje op.
Als Jolan dan 3 ochtenden na elkaar in een pesthumeur is en ruzie maakt met Ada voor alles en niets en daarna nog zijn muts en sjaal weigert aan te doen; dan ging bij mij even het licht uit.
De rit naar school dreigde ik liever te gaan werken ipv hen op school af te zetten en het hen zelf maar te laten regelen.
Niet echt pedagogisch maar er is een grens aan hoeveel gebleit een mens voor 9u 's morgens kan hebben.
En blijkbaar had het indruk gemaakt. Ze hadden 's avonds tegen Oma gezegd dat ze niet zo flink waren geweest en dat mama er genoeg van had.
Tja, als het nu morgenochtend ook nog nawerkt, ben ik content :-)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten