Wat een week

* Controle bij de oogarts voor mij, Koen stak de kindjes in bed.
* Dagje naar Rotterdam en 's avonds naar Grimbergen voor mij. Net op de dag dat Koen er ook een heel lange dag van wou maken. Mevr. Nadine was reddende engel 's avonds, 's morgen gingen ze even naar de vooropvang.
* Dagje Utrecht voor mij en voor Koen was het nog altijd druk. Gelukkig kon Oma 's morgens de kindjes naar school doen en 's avonds hen ook opvangen na school. Ik zal 5,5 uur in de auto, die dag. Wat een file. Vertrokken om kwart over 6 's morgens; terug kwart voor negen 's avonds. Pfff.
* Ergens tussendoor belde de chiro ook nog of ze eens op een avond konden langs komen om Jolan in te schrijven. We hebben het toch maar gedaan met papier in de bus en dat ingevuld teruggeven. 't Kon er precies niet meer bij.
Blij dat de week over is, heel dankbaar voor alle helpende handen en gelukkig is het volgende week normaler.