Buil

Jolan was op Chiro-weekend. Tegen 12u begon ik uit te kijken naar zijn terugkomst. Om 13u was het dan zover, Koen ging hem halen.
Kletsnat, moe en heel tevreden keerde hij terug. Snel kleren uit, in een warm bad. Ik hoopte dan een rustige babbeltje te doen; "wat heb je gegeten, welke spelletjes gespeeld, goed geslapen?"
Hij vond van niet. Hij pletste heel enthousiast rond in het water, antwoordde niet en maakte vooral heel de badkamer nat.
Uiteindelijk heb ik hem maar laten doen maar ik was wel wat teleurgesteld; geen rustig momentje met de oudste zoon.
Tot Jolan in al zijn gespet met zijn hoofd tegen de kraan botste en een knuffel nodig had. :-).
Ik zou bijna wensen dat hij zich elke keer een beetje pijn doet.