Neeu, ou

Ilias is dol op de sneeuw, alleen jammer dat het zo koud is aan zijn handjes. Hij zegt: 'Neeuw, ou'.
(Sneeuw, koud) en verder kan hij het niet laten om zijn wantjes uit te doen en met zijn blote handjes in de sneeuw te prutsen.
Dinsdag zijn we voor de eerste keer met de slee naar school geweest. Da's een kleine wandeling en mama heeft als trekpaard dienst gedaan. Eens zo'n slee in gang is, gaat het prima. Alleen, awoeh voor de mensen die hun stoep gekuisd hadden: Iedereen van de slee; slee dragen over de oprit; iedereen terug op de slee en dan weer vertrekken.
Op 300 meter van de school weigerde Ada resoluut een stap te verzetten, noch op de slee te gaan zitten. Ze had het te koud. De rode neus (met snottebellen) en blauwe lippen waren een weggever. Ze zat dan ook al de hele tijd vooraan op de slee zodat ze iets kon zien maar ook recht in de wind. Na een beetje onderhandelen, zat Jolan dan vooraan en Ada er lekker achter, uit de wind. En zo zijn we toch nog op tijd in school geraakt. Eigenlijk best wel leuk met de slee naar school.