dinsdag 8 januari 2013

De appel valt niet ver

Ik ben bordjes in het afwasmachine aan het laden. Jolan staat er een beetje bij te babbelen en aan te geven. Er staat al een rij plastieke bordjes mooi in het gelid, verschillende kleurtjes maar allemaal dezelfde ovale vorm. Ik steek er nog een ander bordje met een ronde vorm achter en ontdekt dan nog een ovale bordje. Ik moet mezelf er mentaal overzetten om niet de uitbijter eruit te vissen en ik zet dan toch maar het ovale achter het ronde.
Jolan praat ondertussen vrolijk verder, ziet de rij waar dus eentje verkeerd in steekt. En hij verwisselt rustig het ronde en het ovale bordje zodat alles mooi in volgorde staat.
Wij lijken toch een beetje op elkaar, mijn zoon en ik.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten