Observatie

Ik sta eten te maken, de kinderen lopen/kruipen rond. Jolan en Ada hebben elk een klein snoepzakje vast met kleine zachte aardbeiesnoepjes. Jolan steelt al Ada haar snoepjes en een kleine discussie begint. Ik moei mij ermee en zeg Jolan de snoepjes terug te geven. Hij gooit een snoepje naar haar, langs Ilias. Die dat niet zomaar laat passeren en onmiddellijk het snoepje in zijn mond steekt. Eerst staan we er alle drie bewonderend naar te kijken en dan vliegen de 2 groten erop af. Samen prutsen ze het snoepje uit zijn mond (eendracht maakt macht). Baby begint natuurlijk te wenen en schuldig kijkend geeft Jolan hem een ander snoepje terug. Dat ik natuurlijk weer uit zijn mond moet prutsen, want met 2 ondertanden kan je nog geen aardbeiesnoepjes eten. Zelfs niet als je heel erg je best doet en stug doorknabbeld. Weer wenen. Het leven als baby is toch niet gemakkelijk.