De bevalling

En dan nu het bevallingsverhaal.
Het rommelde al 4 dagen: elke avond was er activiteit in mijn buik voor een aantal uren maar het zette nooit door. Ik wou ook liefst niet Koen wakker houden (want als het niets was, moest die wel gaan werken) en ook niet 4 keer Oma bellen om Jolan en Ada bij te houden met vals alarm. Mijn humeur werd er niet beter van.
En eindelijk maandagavond komt er wat regelmaat in. Het doet wel nog niet veel pijn en na 2 criminal minds gaan we toch maar slapen. Toch anderhalf uur geslapen en dan wordt ik wakker van ietsie meer pijn. Even douchen om te testen of het over gaat; het gaat niet over. Juich, het is eindelijk begonnen! Oma wordt uit haar bed gebeld en we pakken de laatste spullen in. Om de 4 minuten voel ik iets. Wauw, om de 4 minuten, da's wel heel snel. Wel zit het precies in mijn rug en ik vind het helemaal niet zoveel pijn doen. Helemaal niet zoals bij de 2 andere. Fishy.
Koen steekt alles in de auto, verhuist nog 2 kinderstoelen naar Oma's auto en vraagt dan met welke auto we willen gaan. Hij kiest zijn auto, rijdt met mijn auto rond om hem goed te parkeren; Loopt terug naar mij en beseft dan dat hij alles net in mijn auto gestoken heeft :-)). Om 2 uur 's nachts is hij niet helemaal wakker.
In het ziekenhuis blijkt het nog maar 3 cm te zijn ('t deed duidelijk nog niet genoeg pijn). Even aan de monitor, baby en ik doen het prima. We wachten nog even af. En dan verhuist het gevoel naar mijn buik en doet het pijn (aha, ziede wel dat het te vlot ging). Ik zit op de bal, nog een uur passeert. Nog eens controleren, 5 cm.
En dan komt er precies geen einde aan: om de 3 minuten een wee van 45 seconden. Ik hou het nog een halfuur vol en dan vraag ik een epidurale. Eerst nog een bloedonderzoek en wachten op de dokter, pas een halfuur later komt de verlossing. Mijn rechterbeen slaapt helemaal, links werkt het iets minder. Dus voel ik de weeën wel veel minder maar vooral links.
Plots komt de vroedvrouw binnen, de hartslag van de baby is gezakt. Ik wordt op mijn zij gelegd, het helpt niet. We zijn aan 8 cm, ze breekt mijn water om het vooruit te laten gaan. Het is meconiaal water dus wordt de pediater gebeld en zo snel mogelijk proberen we verder te doen. De vroedvrouw blijft de hele tijd bij mij en helpt om de laatste cm zo snel mogelijk te laten verstrijken. Ondertussen staan er al mijn eigenlijk gyneacoloog en de gyneacoloog van wacht, de pediater en de volgende shift vroedvrouw allemaal klaar. Zodra de 10 cm bereikt is, verhuizen we van kamer en in 3 keer duwen is hij daar. Hij ziet er goed uit! En groot! Hij plast mij onmiddellijk onder en dan wordt hij even onderzocht. Gelukkig is alles in orde.
Tijdens zijn onderzoek wordt er nog wat geprutst met de nageboorte die er niet in 1 keer uitkomt. De knip was zeker nodig en het duurt wel een halfuur voor alles goed toe is. Maar dan zijn we allemaal in orde.
Wat een mooie grote baby. Moe maar gelukkig wachten we alledrie tot we naar de kamer kunnen.