Elke avond vlak voor wij gaan slapen, spelen we hetzelfde spelletje: ‘Hoe liggen de kinderen?’ Boven of onder hun deken, met of zonder broek (Ada), op hun kussen of ergens onderweg naar de achterkant; veel variaties zijn mogelijk. En dan gaan we gaan kijken en leggen meestal nog minstens eentje weer terug onder het deken.
Gisterenavond staan we bij Ada; ze lag, tegen alle verwachtingen in, mooi onder haar donsdeken met haar hoofd op haar kussen. Ik besluit toch eens te voelen of ze een broek aan heeft of niet en ik voel … Blote peuterbillen.
Ze heeft dus haar broek en haar pamper uitgedaan. Gelukkig was er nog niets nat. Ze verstond er wel niets van toen we ze wakker maakten en een pamper aandeden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten