Er zit iets in het Mertens-Vandemeulebroucke-gen dat vlak voor de 2de verjaardag tilt slaat. Dan wordt er namelijk niet meer geslapen. Jolan heeft dat zo'n maandje volgehouden toen en nu is het blijkbaar de beurt aan Ada. Toegegeven, het kind heeft de warmste kamer, t was daar wel zweten. En na het gerammel met onze voeten ("tutje weggegooid en nu wil ik het toch terug"), sliep ze wel maar kwamen er precies nachtmerries. Het arme kind lag ondertussen al in het reisbedje in de (frissere) logeerkamer met mama in het logeerbed en ze worstelde echt met grote monsters in haar slaap. Om dan slapend te wenen en terug te kalmeren op de schoot.
Ze zal veel aan het leren zijn zeker?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten