Nu al ons grut minstens 1 jaar is en zeker over goed ontwikkelde longen beschikt, trakteren wij onszelf op nachten zonder babyfoon maar met een open deur.
Rustig dat dat is. En goe slapen.
Als er echt nog hulp nodig is, wordt er toch luid genoeg geroepen maar het geleuter/gezang tegen beer en tut missen we nu.
Het ochtenduur blijft onveranderd: Ada half zeven en Jolan zeven uur. Tenzij het een werkdag is. Dan durven ze alletwee wel eens te blijven liggen tot half acht zodat ik te laat op t werk kom. In t weekend, never ever. Hoe dat ze het weten? Geen idee.
Koen, Marion, Jolan, Ada en Ilias
Geen opmerkingen:
Een reactie posten