Opvoeden?

Jolan had gisterenavond het zot in zijne bol. Niet mee willen komen van de creche, op straat weg lopen, mijn bril van mijn neus slaan. Zijn bord (omgekeerd) op zijn hoofd zetten. Last van t mooie weer, te moe? Hoe dan ook, hij moest nog in bad (aha, haar vol asperge en vis). Na nog een heel grote spatactie in bad en nog eens mijn bril afmeppen, had ik er echt wel genoeg van en vloog hij in zijn bed. Zonder tandenpoetsen, zonder verhaaltje. Eerst vond hij het nog een spelletje maar toen het duidelijk was dat het menens was, kwamen de tranen. Dus een beetje afkoelen (zowel hij als ik) en dan toch een kusje, tandenpoetsen en GEEN verhaaltje want hij was toch niet lief geweest en rustig gaan slapen. Alles bijeen heeft het wel een uurtje geduurd.
Deze ochtend als eerst ding kwam er dan uit dat hij vandaag lief ging zijn en dan een verhaaltje kreeg vanavond. Dus ‘t heeft zijn effect niet gemist.
T is wel hartbrekend zo uwe kleine horen wenen als hij gestraft is.