Jolan wordt met het uur beter. Hij is natuurlijk nog niet in orde. Maar hij kan al rondlopen, een trui aan doen en met zijn armpje iets pakken. Allemaal al veel beter dan gisterenavond. Tijdens het middagdutje is hij er ook in geslaagd om zichzelf om te draaien zonder veel pijn te hebben.
En dus gaan we toch skiën. Ada is opgehaald door Oma en Opa en Jolan is net vertrokken met Oma en Bompa. Ze gaan prima verzorgd worden en wij hebben echt uitgekeken naar ons skitripje. Maar al de hele dag hangen we tussen 'we gaan wel', 'we gaan niet'.
Als hij over een aantal jaren een lastige puber is en te weten komt dat we hem achter gelaten hebben, zullen we het nog wel terug krijgen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten