Zelfredzaam

Ons manneke kan redelijk goed zijne plan trekken:
Als hij pizza wil, doet hij de deur van de diepvries open en trekt hij aan de schuif waar de pizza’s zitten (ja, wij eten eens per week diepvriespizza, en dat ligt altijd op dezelfde plaats). T is dat de oven niet bereikbaar is (zelfs niet met zijn trapje) anders zette hij die ook aan.
Hij zet koffie. Niet voor hem maar voor Koen of voor mij. Hij zet zijn trapje tegen het aanrecht, zet de senseo aan (en lachen dat hij doet als dat begint lawaai te maken), hij neemt een kopje, vervangt het padje en ‘Poef’ daar is een mooi kopje koffie.
Hij weet waar de voorraad melk staat en neemt daar een fles, doet het lipke eraf en zet er zijne mond aan (wordt hier niet aangemoedigd, kunde u de knoeiboel voorstellen?)
Als er gemixed moet worden (voor Ada’s papje), neemt hij de mixer (machien en staaf, 2 stuks ja), verhuist ze naar het keukeneiland en probeer het stopcontact uit te trekken (gelukkig gaat dat nog niet vlot).
Nog effe en hij kan helemaal alleen een brood bakken met het broodmachien (alleen het precies afwegen van de ingrediënten lukt niet, ze allemaal bovenhalen gaat prima).
Nu nog leren hoe hij zelf zijn broek aan en uit kan doen (handig voor als ge op t potje wilt).