dinsdag 28 juli 2009
Pfff
Het is leuk om Jolan de hele dag bij mij te hebben maar soms zou ik hem toch graag ergens parkeren. Hij heeft de hele dag mijn grenzen afgetast. Met alles gooien, in de winkel uit de kar kruipen, op de tafel gaan staan, ... En om het minste een grote huilbui. Is dit nu de peuterpuberteit? Amai, t is t hopen dat dat snel overgaat.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten