Koekiemonster

Er is weer een buikgriepvirusje gepasseerd. Veel minder erg dan de vorige keer maar toch goed voor een paar te-veel-gevulde pampers bij onze jongen. Gelukkig is meneer dol op water dus kan hij in de douche als het tot achter zijn oren hangt.
En na zo'n paar dagen een lastige buik, heeft hij weer honger. Weer niet zo erg als de vorige keer maar hij eet alles wat hij te pakken krijgt: We moesten naar Kind & Gezin voor de laatste prikjes en er liepen al een paar andere kindjes rond. Er waren zelfs een paar Nederlandstalige mama's dus terwijl ik een babbeltje doe, loopt Jolan vrolijk met het speelgoed rond. Plots komt er nog een mama met klein grut binnen en Jolan wil er duidelijk naartoe (handjes uitgestoken en roepen). Ik versta niet goed waarom die kindjes interessanter zijn die die 2 voor zijn neus maar ik laat hem los. En voor ik het weet heeft meneer een wafeltje van die buggy gepikt en erin gebeten. Het koekiemonster. Ge valt toch soms in afronten met zo'n klein ding.